و گاهی روزی لازم است تا یادی زنده کنیم .

سالروز فقط بهانه‌ایست تا دستمان را در سطل خاطراتمان بکنیم کسی یا چیزی را بیرون بکشیم و دوباره به یاد بیاوریم .دستی بر سر رویش بکشیم ،با دقت در سطل بگذاریم و جایش را به خاطر بسپاریم .
چند قدمی به عقب برویم و آهی بکشیم و مثل همیشه ، این قافله عمر ...

سه سال پیش بود که ...

و ما همچنان امیدواریم نقطه